Możliwość wyboru ryczałtu od dochodów spółek, potocznie określanego jako estoński CIT, budzi wiele wątpliwości w branżach regulowanych oraz w działalnościach, które generują przychody o specyficznym charakterze. Jednym z takich obszarów jest działalność kantorowa, czyli obrót walutami obcymi prowadzony na podstawie przepisów prawa dewizowego. W interpretacji indywidualnej dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że spółka prowadząca kantor może korzystać z estońskiego CIT, o ile spełnia ustawowe warunki przewidziane dla tej formy opodatkowania.
Prowadzenie kantoru a korzystanie z estońskiego CITu
W interpretacji indywidualnej z dnia 19 grudnia 2025 r. ((0111-KDIB1-2.4010.528.2025.2.EJ) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził prawidłowość stanowiska spółki komandytowej prowadzącej działalność kantorową w zakresie spełnienia jednego z kluczowych warunków opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, czyli tzw. estońskim CIT.
Sprawa dotyczyła wyłącznie oceny spełnienia przesłanki określonej w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, a więc struktury przychodów podatnika. Organ wyraźnie zaznaczył, że nie badał innych warunków korzystania z ryczałtu, gdyż nie były one objęte pytaniem wnioskodawcy. Spółka zaś (wnioskodawca) prowadziła działalność kantorową w rozumieniu ustawy Prawo dewizowe, polegającą na kupnie i sprzedaży wartości dewizowych. Zdecydowana większość jej przychodów pochodziła z obrotu walutami obcymi w postaci fizycznej, a w znacznie mniejszym zakresie z obrotu złotem inwestycyjnym w postaci sztabek i monet. Spółka wyraźnie podkreśliła, że nie dokonuje obrotu instrumentami finansowymi opartymi na kursach walut, lecz prowadzi klasyczną działalność kantorową polegającą na skupie i sprzedaży walut w formie gotówkowej.
Kluczową kwestią było ustalenie, czy przychody z obrotu walutami obcymi mogą zostać uznane za przychody, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, a więc przychody pasywne ograniczające możliwość wyboru ryczałtu od dochodów spółek. Przepis ten stanowi, że podatnik może skorzystać z estońskiego CIT, jeżeli mniej niż 50% jego przychodów z działalności osiągniętych w poprzednim roku podatkowym pochodzi z określonych kategorii, takich jak wierzytelności, odsetki, prawa autorskie, realizacja praw z instrumentów finansowych czy określone transakcje z podmiotami powiązanymi.
Wnioski z interpretacji
Wnioskodawca wskazał, że nie osiąga przychodów z żadnej z wymienionych kategorii. Jego przychody wynikają z podstawowej działalności operacyjnej, czyli obrotu walutami obcymi. Argumentował, że obrót fizyczną walutą nie mieści się w żadnej z kategorii przychodów pasywnych wskazanych w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, a ponadto brak jest innych przepisów wyłączających działalność kantorową z możliwości stosowania ryczałtu.
Organ podatkowy podzielił to stanowisko. W uzasadnieniu podkreślono, że regulacja dotycząca struktury przychodów ma na celu ograniczenie dostępu do estońskiego CIT podmiotom, które nie prowadzą aktywnej działalności gospodarczej, lecz osiągają dochody głównie z pasywnych źródeł. Działalność kantorowa polegająca na kupnie i sprzedaży walut obcych jest natomiast działalnością operacyjną, wymagającą zaangażowania organizacyjnego i gospodarczego, a przychody z niej nie zostały wymienione w katalogu przychodów wyłączających.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej jednoznacznie wskazał, że obrót walutami obcymi nie stanowi przychodu z wierzytelności, odsetek, pożytków od pożyczek, części odsetkowej raty leasingowej, poręczeń, gwarancji, praw autorskich, praw własności przemysłowej ani ze zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych. Nie jest to również przychód z transakcji z podmiotami powiązanymi, w których nie powstaje wartość dodana.
Szczególnie istotne było rozróżnienie pomiędzy obrotem fizyczną walutą a obrotem instrumentami finansowymi opartymi na kursach walut. Organ zaakcentował, że wnioskodawca nie prowadzi działalności o charakterze finansowym w rozumieniu przepisów dotyczących instrumentów finansowych, lecz klasyczną działalność kantorową regulowaną przepisami Prawa dewizowego. Tym samym przychody te nie podlegają kwalifikacji jako przychody pasywne w rozumieniu art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
W konsekwencji organ uznał, że spółka spełnia warunek dotyczący struktury przychodów i może – przy spełnieniu pozostałych przesłanek – wybrać opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek. Z uwagi na to, interpretacja z 19 grudnia 2025 r. potwierdza, że przychody z obrotu fizyczną walutą w ramach działalności kantorowej nie mieszczą się w katalogu przychodów pasywnych wskazanych w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Tym samym spółka prowadząca taką działalność może spełniać warunek struktury przychodów wymagany do wyboru opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, o ile jednocześnie realizuje wszystkie pozostałe wymogi przewidziane w przepisach rozdziału 6b ustawy o CIT.
Estoński CIT – pomoc prawna i podatkowa
Jeśli potrzebujesz porady prawnej lub podatkowej z zakresu estońskiego CIT – skontaktuj się z naszą kancelarią: kontakt@aslegaltax.pl